De Polaire Vortex

Als reisexpert en vooraanstaand travel blogger heb ik in de loop der jaren enorm veel meteorologische kennis vergaard. Momenteel beleven we de koudste dagen van het jaar en dat vraagt uiteraard om een kleine toelichting. Laten we beginnen bij the beast from the east, in de volksmond beter bekend als de “polaire vortex”. Het woord polair is in deze enigszins verwarrend, want het brongebied van dit weerfenomeen ligt niet in de poolstreek (dan spreken we van arctische lucht) maar in het oosten. Vortex is dan weer afgeleid van het West-Vlaamse woord “vort”, wat zoveel betekent als rot. Geef een gemiddelde Kortrijkzaan een rotte peer en hij zal je zeggen dat die peer vort is. Vort mag niet verward worden met “kies”, want deze term duidt eerder op vuil, vettig, smerig. Laat je een scheet aan tafel in de driehoek Knokke – Oostende – Brugge, dan zal men je verwijten dat je een kiesehaard bent. Doe je dat in de driehoek De Panne – Poperinge – Roeselare, dan ben je eerder een kieszak, doch dat geheel terzijde. We keren terug naar de polaire vortex en onthouden dat dit dus neerkomt op rottigheid uit Siberië in de gedaante van zonnige vrieskou met een degoutante oostenwind. Temperaturen blijven zelfs overdag onder nul, er valt al eens wat korrelhagel of industriële sneeuw uit het Ruhrgebied en men spreekt van ijsdagen. Meteen maakt een collectieve hysterie zich meester van de getroffen bevolking: paardenliefhebbers slaan in paniek, een dozijn avonturiers gaat schaatsen in de Kalmthoutse Heide (breaking news!), daklozen worden administratief aangehouden en tienduizenden mensen melden zich op Facebook aan voor een nakende Elfstedentocht. Is dit winterprikje dan zo uitzonderlijk? Absoluut niet: toen ik klein was hoefde men in Antwerpen nog geen ruzie te maken over de locatie van de Sinksenfoor, want die stond gewoon op de bevroren Schelde. Gaan we nog verder terug in de tijd, dan zien we dat er in 1942 een winteroffensief was dat maar liefst zevenenvijftig dagen duurde, met temperaturen tot twintig graden onder nul. En denk maar niet dat de mensen toen verwarming hadden in hun auto. Erger nog, ze hadden niet eens een auto en als ze die wel hadden dan was deze al lang in beslag genomen door de plaatselijke Obersturmführer. Probeer dus alstublieft het hoofd koel te houden: de echt strenge winters liggen ver achter ons, we beleven geen nieuwe ijstijd en je paard zal heus niet doodvriezen.

Waar ik wel een probleem mee heb is het feit dat in deze periode de zon overdreven veel schijnt. Als kenner ter zake heb ik namelijk een interessante weertheorie ontwikkeld; die van regressie naar het gemiddelde. Als we zien dat het weer gedurende enige tijd sterk afwijkt van het gemiddelde, dan volgt er sowieso een periode waarin deze afwijking gecompenseerd wordt door een nieuwe afwijking in de andere richting. Ik illustreer dit aan de hand van een recent praktijkvoorbeeld. We beleefden zo ongeveer de natste decembermaand van deze eeuw (toegegeven, deze eeuw is nog maar net begonnen) en kregen maandenlang amper een zonnestraal te zien. Wat volgt er? Regressie naar het gemiddelde: droogte en een staalblauwe hemel. Sommige mensen maken zich daar onnodig vrolijk in en vinden het zalig om te genieten van de zon…achter glas tussen de sanseveria’s. Genieten van de zon doe je echter in T-shirt op een terras terwijl de ober nog een pastis brengt. Bovendien mogen we ons na deze volstrekt nutteloos zonnige periode opnieuw verwachten aan donkere wolken en bakken regen. Dat heeft mijn theorie ondertussen wel bewezen. Eigenlijk trekt heel de winter gewoon op geen fluit. Men zegt wel eens dat ieder seizoen zijn charme heeft, maar dat kan je van een winter toch moeilijk beweren – tenzij de gure oostenwind je hersenen dichtgevroren heeft. Geef maar toe dat iedereen snakt naar de lente, wanneer alles wat dood is weer tot leven komt en de vogels komen broeden in onze weelderige tuinen. Ook ik kijk dus ontzettend hard uit naar de lente met haar prachtige bloesems en heropende terrassen. En om dat te vieren trek ik er meteen op uit. Ik ga in de voetsporen treden van Jezus, want mijn volgende reis brengt me naar The Holy Land, de navel van de wereld, de bakermat van de drie grote monotheïstische godsdiensten, het brandpunt van de wereld. Ik ga binnenkort naar Bethlehem en Jeruzalem. Het is er nu al zonnig en een kleine twintig graden. Perfect in lijn met het gemiddelde!

 

2 gedachten over “De Polaire Vortex

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: